Zatem żeby nie tkwić w czymś co mnie obrzydza, odstrasza, zamaszystym i trzaskającym ruchem stwierdziłam "Ja to serdecznie pier***olę". Wychodząc, jeszcze nie zdawałam sobie sprawy, jak wiele się zmienia. Z każdym krokiem się zmieniało. Nawet jak wybiegł na korytarz i patrzył zadziwiony, za odchodzącym, odstającym, bujającym się na prawo i lewo murzyńskim kuprem, wtedy też się zmieniało, z każdym bujnięciem. Prawa = zmiana, lewa = zmiana.
Kiedy wyszłam z budynku i mój murzyński kuper w końcu przestał dygotać ( Jest galaretowaty, ma prawo. Czasem mam wrażenie, że ma własną osobowość i żyje własnym życiem.), zapytałam mijającego mnie chłopaka: "Masz papierosa?". Miał. Zaciągnęłam się, wypuściłam chmurę dymu i już wiedziałam, że palenie w taki upał przysługuje tylko wkurzonym, nałogowcom i głupim.
Zaskoczyłam siebie, Pana, i wszystkie panie w pokojach obok i na przeciwko. Słyszałam to, co burczeli pod nosem o braku szacunku. A ja burczałam o szacunku w obie strony, a moje słowa pachniały tytoniem i substancjami smolistymi.
Moje uczulenie na głupotę, w dodatku w blond wydaniu osiągnęło apogeum. Odczułam fizycznie jak bardzo mnie to swędzi, ta głupota w sensie. Swędziała mnie w oczy, uszy i język. Ten ostatni jest całkowicie pogryziony. Nie długo się na mnie obrazi i w ogóle nie będę mogła nad nim panować. Przygryzanie nic nie da.
Potem było już z górki, trzy festiwale, przeprowadzka, trudne rozmowy, rzucone słowa, niedopowiedzenia. I zamiast dzień dobry wszędzie masz ochotę, nie mówić, ale wrzeszczeć DO WIDZENIA!
Ale nie wszystko mogę pożegnać, i nie wszystko chcę żegnać. Więc trochę uciekam. Albo uciekłam. Uciekłam?
Zaczynam nowy kierunek studiów. Brzmi dumnie. Wszystko inaczej zaczynam. Trzeba zaczynać. Ja zaczynam, może nie od początku, ale tym razem nie od dupy strony.
Wszystko jest inaczej. Jest dziwnie.






















